(D.1895-Ö.1936) Dilbilimci ve amatör müzisyen. 1920’lerde SSCB’de Mikhail Bakhtin’in (1895-1975) çalışmalarını merkez alarak gelişen ve Bakhtin Çevresi olarak anılan düşünce okulunun önemli üyelerinden biridir. Bu aydın topluluğunun diğer üyeleri arasında Almanya’da Kant üzerine çalışmalar yapmış olan Matvei Istoviç Kagan (1889-1937) ile gazeteci Pavel Nikolayeviç Medvedev (1891-1938) de vardı. Bakhtin Çevresi’nin toplantıları 1918’de Nevei ve Vitebsk’te başlar. 1924’te Leningrad’a taşınır. Toplantılarda Sovyet devriminin Stalin diktatörlüğüne doğru yozlaşmasının gündeme getirdiği toplumsal ve kültürel konular felsefi bağlamda ele alınıyordu. Üyelerin çalışmaları toplumsal yaşamı anlamlandıran gösterge sistemleri, özellikle de sanatsal yaratı ve dil konuları üzerinde yoğunlaşıyordu. Bu çalışmalar akademik felsefeyle sınırlı kalmadı; topluluk üyeleri özellikle Vitebsk’te, Maleviç ve Chagall gibi avangart sanatçıların da katılımıyla birçok radikal kültür etkinliği içinde yer aldılar. Petrograd Üniversitesi’nde hukuk okumuş olan Medvedev, Vitebsk Proteler Üniversitesi’nin rektörü olduktan sonra Iskusstve (Sanat) adlı bir dergi çıkarmaya başladı ve Voloshinov bu dergi için birçok makale yazdı.

Topluluğun diğer üyeleri gibi Voloshinov da önemli yapıtlarının çoğunu 1924’te Leningrad’a taşındıktan sonra yazdı. Bu sırada Saussure’cü dilbilimin önemi, Rus biçimcileri üzerindeki etkisi ve kendi görüşleri açısından ortaya çıkardığı sonuçlar Bakhtin Çevresi’nin temel ilgi alanlarıydı. Voloshinov 1926-1930 arasında topluluğun dil felsefesi konusundaki en önemli ürünleri olan bir dizi makale ve Marksizm ve Dil Felsefesi başlıklı bir kitap yayımladı. Bu konudaki makalelerinin en önemlilerinden ikisi “Critique of Saussurian Lingustics” (Saussure’cü Dilbilimin Eleştirisi) ve “Language as Dialogic Interaction” (Diyalojik Etkileşim Olarak Dil)dir. Yine aynı dönemde ateşli tartışma konularından olan Freud üzerine bir makalesi bir de kitabı çıktı.

1928 sonrasında Sovyetler Birliği’nde Ortodoks olmayan görüşleri savunan aydınların durumunun iyice zorlaşması ve 1929’da üyelerinin birçoğunun tutuklanması Bakhtin Çevresi’nin dağılmasına yol açtı. Voloshinov 1928 sonundan 1934’e kadar Leningrad’da Herzen Pedagoji Enstitüsü’nde çalıştı. 1934’te tüberküloza yakalandıktan iki yıl sonra, Ernst Cassirer’in The Philosophy of Symbolic Forms (Sembolik Formlar Felsefesi) adlı kitabının çevirisini bitiremeden, bir sanatoryumda öldü.

1970’te dilbilimci Vyacheslav İvanov, Voloshinov ve Medvedev imzalı bazı yapıtların gerçek yazarının Bakhtin olduğu konusunda bir sav ortaya attı. Bu görüş hiçbir zaman tartışma götürmez bir biçimde kanıtlanmadı. Gerek Bakhtin gerek eşi ve başka yakınları bunu bazen doğruladı, bazen yadsıdı. 1975’te Bakhtin tartışmalı üç kitabın ve makalelerden birinin kendisine ait olduğu konusunda bir belge imzalamayı kabul etti, ama Sovyet Telif Ajansı tarafından hazırlanan bu belge kendisine sunulduğunda imzalamadı.

Voloshinov’un imzasını taşıdığı halde Bakhtin’e atfedilen yapıtlar: Marksizm ve Dil Felsefesi; Freudianism: A Critical Outline (Freudculuk: Eleştirel Bir Taslak); Beyond the Social (Toplumsal Olanın Ötesinde); Discourse in Life and Discourse in Art (Yaşamda ve Sanatta Söylem) ve The Latest Trends in Linguistic Thought in the West (Batı’daki Dilbilim Düşüncesinde En Yeni Eğilimler)dir. Günümüzde uzmanların çoğu bu yapıtların Bakhtin’le tartışma ve işbirliği içinde, ağırlıklı olarak Bakhtin’in görüşleri doğrultusunda biçimlendiği; ama Voloshinov ve Medvedev tarafından kaleme alınmış olduğu görüşündedir.

Valentin Nikolaevich Voloshinov - Yazarın kitapları

Kapat