Fidel Castro

Fidel Castro Ruz, eski adıyla Oriente Eyaleti’nin, Birán köyünde (Küba) 13 Ağustos 1926’da dünyaya geldi. Hali vakti yerinde, toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Santiago de Cuba ve Havana’daki Katolik seçkinlerin devam ettiği özel okullarda öğrenim gördü. 1950’de Havana Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu.
Üniversite yıllarında, politik yozlaşma karşıtı bir öğrenci grubuna katıldı. Ortodoks Parti olarak da bilinen Küba Halk Partisi’ne üye oldu ve söz konusu partinin sol kanadının lideri haline geldi. Aynı yıl Dominik Cumhuriyeti’ndeki Trujillo diktatörlüğüne düzenlenen silahlı bir sefere gönüllü katıldı. Fakat bu sefere katılanlar Küba dışına çıkıp planlarını uygulayamamışlardır. Öğrenci lideri olarak Fidel, ABD’nin başını çektiği OEA’nın kurucu konferansıyla çakışacak, antiemperyalist bir Latin Amerikan öğrenci kongresi toplamak amacıyla Venezuela, Panama ve Kolombiya’ya gitti. Kolombiya’da bulunduğu sırada, Nisan 1948’de patlak veren halk ayaklanmasına katıldı.
10 Mart 1952’deki Fulgencio Batista tarafından yapılan darbenin ardından Küba’da, ABD tarafından desteklenen Batista rejimine karşı silahlı bir ayaklanma başlatmak amacıyla, devrimci bir örgüt yapılandırmaya girişti. 26 Temmuz 1953’te Moncada Kışlası’na yapılan başarısız bir saldırı girişimini örgütledi ve yönetti. Hem kendisi hem de saldırıya katılanlar arasından iki düzineden fazla kişi yakalandı, yargılandı ve mahkûm edilerek hapse atıldı. Castro hapiste sonradan, on binlerce kopyası dağıtılacak ve “Tarih Beni Aklayacaktır” adıyla 26 Temmuz Hareketi’nin programına dönüşecek olan savunmasını hazırladı. Aslen Fidel ve yoldaşları 15 yıl hapis cezası almış olsalar da 22 ay sonra, 1955’te kamuoyunun baskısıyla çıkarılan af sonucunda serbest bırakıldılar.
7 Temmuz 1955’te Fidel Meksika’ya gitmek üzere yola çıktı. Orada, Küba’da silahlı bir ayaklanma başlatmak amacıyla bir gerilla seferi organize etmeye girişti. 2 Aralık 1956’da, aralarında kardeşi Raúl Castro, Che Guevara, Camilo Cienfuegos, Juan Almeida ve Jesús Montané’nin de bulunduğu 81 savaşçıyla birlikte, Granma adlı tekneyle Küba kıyılarına yanaştı. Sonraki iki yıl boyunca Fidel, 26 Temmuz Hareketi’nin öncülüğünü sürdürmenin yanı sıra, İsyancı Ordusu’nun operasyonlarına da kumanda etti. Baştaki geri çekilişin ardından gerillalar güçlerini yeniden örgütlemeyi ve 1958’in sonlarına doğru, savaşı Sierra Maestra Dağları’ndan adanın tamamına yaymayı başarmışlardı.
Ocak 1959’da Batista Küba’yı terk etti. Yüz binlerce Kübalı Fidel’in çağrısı üzerine genel grev başlattı, bu da devrimin zaferini sağlama aldı.
Fidel Castro 8 Ocak 1959’da muzaffer İsyancı Ordusu’nun başarılı başkomutanı olarak Havana’ya girdi. 13 Şubat 1959’da başbakanlığa atandı ve devlet başkanlığı görevini 2008 yılına kadar sürdürdü.

Yazdığı Kitaplar