Ariel Dorfman

1942’de Buenos Aires’te doğan Dorfman daha iki yaşındayken, babasının Arjantin hükümetine karşı muhalefeti yüzünden, ailesiyle birlikte ABD’ye kaçmak zorunda kaldı. Aile on yıl New York’ta kaldıktan sonra 1954’te Şili’ye yerleşti. Dorfman eğitimini Şili Üniversitesi’nde tamamladıktan sonra 1967’de Şili vatandaşlığına geçti. 1968’de bir yandan gazetecilikle hayatını kazanıp çeşitli siyasal eylemlere katılırken bir yandan da İngiliz oyun yazarı Harold Pinter’ı eleştirel bir biçimde değerlendirdiği ilk kitabı El absurdo entre cuarto paredes: El theatro de Harold Pinter’ı yayımladı. 1973’te Allende hükümetinin Pinochet tarafından devrilmesi üzerine Şili’yi terk etti. Arjantin, Fransa ve Hollanda’da sürgün hayatı yaşadıktan sonra ABD’ye yerleşti. 1990’da Pinochet’nin iktidarı devretmesinden sonra Şili’ye döndü. Halen ABD’deki Duke Üniversitesi’nde dersler veriyor ve Kuzey Carolina eyaletine bağlı Durham kentinde oturuyor.
Dorfman romanlarında da denemelerinde de sürgün, otoriter yönetimlerde hayat, popüler kültürün toplumsal ve siyasal değerler üzerindeki etkisi ve iktidar, dil ve ideolojinin etkileşimi temaları üzerinde durur. Salman Rushdie’nin “Latin Amerika’dan çıkan en önemli yazarlardan biri” olarak gördüğü Dorfman özellikle anlatı teknikleri konusundaki cüretkâr yaklaşımı ve ustalığıyla beğeni kazanmış ve politik romana yepyeni bir soluk kazandırmıştır. John Berger, Dorfman için şunları söylemiştir: “Bir gün mutlaka olacaktı: Deneyimin getirdiği başdönmesi içinde Tanrı’yı görebilen bir yazar, bir kurban, bir devrimci çıkacaktı. Ama bunun Dorfman kadar yalın ve büyük bir yazar olmasını kimse beklemiyordu.” Dorfman’ın en önemli başarısının “siyasi bir bakışı aktarmakla kalmayıp aynı zamanda adeta ete kemiğe de büründüren hikâye anlatma yöntemleri yaratma yeteneği” olduğu söylenmiştir.
Dorfman epey yankı uyandıran How to Read Donald Duck: Imperialist Ideology in the Disney Comic (Armand Mattelard’la birlikte, 1972; Emperyalist Kültür Sanayi ve Walt Disney, Çev. A. Aksoy, Gözlem Y., 1977) ve The Empire’s Old Clothes (1983; İmparatorun Eski Elbiseleri) adlı deneme kitaplarında çizgi filmler, çizgi romanlar, Reader’s Digest gibi dergiler, çocuk masalları vs. türü popüler kültür ürünlerinin kapitalist değerlerle ilişkisini araştırmıştır.
BAŞLICA YAPITLARI: Romanlar: Moros en la costa (1973; Sağnak Yağmur), Viudas (1981; Dullar, çev. F. Ofluoğlu, Can Y., 1993). La ultima canción de Manuel Sendero (1983; Manuel Sendero’nun Son Şarkısı), Mascara (1988; Maskara, çev. H. Karadağlı, Mitos Y., 1993) ve Konfidenz (1995). Öykü kitapları: Cria ojos (1979; Ateş Sardı Evimi, çev. F. Ofluoğlu, Mitos Y., 1993) ve Dorando la pildora (1985). Oyunları: Widows (1988; Dullar - Romandan uyarlama) ve Death and the Maiden (1992; Ölüm ve Genç Kız, çev. F. Ofluoğlu, Can Y., 1990 - Bu oyun sinemaya uyarlanmış, Polanski’nin yönettiği film geçtiğimiz sezon ülkemizde gösterilmiştir). Şiirler: Pruebas al canto (1980), Missing (1982) ve Pastel de choclo (1986). Deneme Kitapları: Superman y sus amigos del alma (Manuel Jofré’yle birlikte, 1974). Patos, elefantes y heroes: La infancia como subdesarrollo (1985) ve Some Write to the Future: Essays on Contemporary Latin American Fiction (1991; Bazıları Geleceğe Yazar: Çağdaş Latin Amerikan Edebiyatı Üstüne Denemeler).

Yazdığı Kitaplar